Begeleiding
voor de bevalling Het kan zijn dat je erg bang bent voor wat
je te wachten staat. Of wellicht ben je al een keer bevallen en ben je bang voor
een herhaling van de vorige keer. Wellicht kijk je jaloers naar andere
zwangeren die zich helemaal niet druk maken over de a.s. bevalling. Je voelt je
anders. Je bent bang voor wat je te wachten staat. En niet zo maar een beetje.
Wellicht heb je het gevoel dat je een lage pijndrempel hebt of is dat wel eens
tegen je gezegd. Of misschien heb je nare dingen in je verleden meegemaakt waardoor
je heel erg tegen je bevalling op ziet. Alleen al het idee dat er dan inwendig
onderzoek gedaan zal worden, of dat je met je benen wijd moet, of dat er bij het
persen ontlasting kan meekomen, jaagt je de stuipen op het lijf. Deze en
andere angsten kunnen onbewust en bewust een belemmering vormen voor een goed
vorderende ontsluiting en/of uitdrijving. Helaas is het zo dat deze angsten vaak
niet ter sprake komen tijdens je controle bij de verloskundige of gynaecoloog.
Door angst werkt het lichaam niet goed samen en komen de weeën niet goed
op gang of zetten niet door. Ook een niet vorderende uitdrijving is dan niet ondenkbeeldig.
Nu is het zeker niet zo dat ik een doemscenario wil schetsen. Heel vaak
gaat het ook goed. Gelukkig wel! De bedoeling van de begeleiding is juist dat
je positief naar je bevalling kunt gaan kijken, dat je je angsten onder ogen ziet
en ermee aan de slag gaat. Daarmee wil ik niet zeggen dat iedere bevalling spontaan
moet verlopen om "goed" te zijn. Het kan ook dat je heel positief terugkijkt
op bijvoorbeeld een keizersnede. In ieder geval kun je jezelf een schouderklopje
geven dat je op zoek bent gegaan om hier wat aan te doen. Om jezelf en je kind
te helpen. Zij het dat je nog niet bevallen bent of dat je bevallen bent en dat
wilt verwerken. | 
